obecność

ty o tym nie
myślisz pewnie nie
wiesz ale uwierz że jest
niżej tętni czasem chce
nas wcisnąć w niemą

strefę wziąć pod teraz
pod jestestwo tam gdzie
wszystko się wypala

to coś jakby fala

jakby kres usnuty
z obaw łuk z historii
pled z demonów

znów zahaczam
o spiętrzenie

wbijam w tutaj się
wierszami i ratuję
się eternią lecz wciąż
czuję że nas zmyje

że zmyślone mam
schronienie